جامعه ای را در نظر می آوریم که در آن مثلا 7 گروه از نظر سیاسی، اجتماعی و اقتصادی حضور دارند. هر کدام طرفداران و یارانی دست و پا کرده اند و نفوذی پیدا کرده اند.

  گروهA ،صاحب 35 درصد آرا جامعه است.

گروه B، توانسته 20 درصد آرا جامعه را با خود همراه کند.

گرو C، ۱۵در صد آرا جامعه را دارد.

گروه D،۱۰ درصد آرا را در انتخابات به خود اختصاص می دهد.

 گروه E نیز10 درصد آرا را در انتخابات کسب می کند.

و گروه های GوFنیزهر کدام 5 در صد میان رای دهندگان محبوبیت دارند.

 بر این اساس در یک دمکراسی نسبتا سالم گروه A قادر است در انتخابات های برگزار شده با کسب 35 در صد آرا با "اکثریت نسبی" به پیروزی برسد. این چنین آرایی را رای های "ایجابی" می نامیم، یعنی رای دهندگان به گروه سیاسی و طبقه خود به دلیل اشتراک نظر ، دیدگاه و یا منافع طبقاتی شان رای داده اند. این آرا "همگن" هستند و تا حدود زیادی پایدار. گروه A  نیز در صورت نیاز با ائتلاف با گروه B یا چند گروه  دیگر که آرا کمتری دارند و دیدگاه هایی نزدیک تر، اکثریت خود را به بالای 50 درصد می رساند.

ادامه مطلب