چه ولوله ای شده بود. تقریبا همه کسایی که تو اتوبوس بودند داشتن با به اون صحنه اشاره می کردند. خیلی برام عجیب بود. مگه میشه. پرچم آمریکا وسط میدان آزادی در کنار پرچم ایران برافراشته شده باشه. داشتم شاخ درمی آوردم. با خودم می گفتم کی اینکارو کرده، حتماً یه سوتی مثل عکس های بیلبورد  کرج یا جوکی که تو تله تکس پخش شده است. شایدم کار گروه ههای خرابکاره یا شاید کودتا شده. بعضی ها تو اتوبوس می گفتند حتماً به مناسبت 22 بهمن میخوان آتیشش بزنن. گوشه میدون از اتوبوس پریدم پایین تا چند تا عکس بگیریم. دیدیم یه نفر میخواد پرچم رو بیاره پایین. سریع تر حرکت کردم. انگار وسط مستطیل آبی پرچم هم یه شعاری چیزی نوشته بودند. سریع گوشی رو گرفتم به سمت پرچم که عکس بگیریم، که عباس زنگ زد.

"داود انقلاب رو بهت تبریک میگیم"

"چی میگی عباس، کدوم انقلاب"

واقعاً شکه شده بودم. نمیدونستم چی بگم.

"کدوم انقلاب رو میگی عباس، چی شده"

"معلومه دیگه بابا انقلاب 9 دی"

"بابا اون که هنوز بهش مونده، الان یه کار مهم دارم بهت زنگ میزنم"

نفهمیدم چه جوری صحبت رو تموم کردم، تا به خودم بجنبم و عکس بگیرم طرف پرچم رو پایین آورده بود. با این که از پرچم تو دستش عکس گرفتم ولی فایده نداشت، پرچم برافراشته رو از دست داده بودم. حداقل برای اینکه یه خبری بگیرم رفتم جلو پرسیدم آقا این چرا بالا بود.

"این به مناسبت ورود رئیس جمهورشونه"

"مگه میشه، اوباما به ایران سفر کرده!!"

"من که اسمشو نمیدونم ولی چند روزی هست اومده"

پرچم رو که داشت تا میکرد دیدم تو مستطیل آبی عکس ماه و خورشیده. تازه ماجرا رو فهمیدم.

با خودم گفتم

میان ماه من تا ماه مجنون تفاوت از زمین تا آسمان است

برای دیدن عکس به وبلاگ من میتونید برید.